mardi 11 novembre 2014

رضا مقصدی:شعری برای ریحانه ...

رضا مقصدی:شعری برای ریحانه ...


ریحانه ی زمانه ی بیداد  ! 
زیباییِ زنانه ، ترا آه....می کشید.  

  
             ریحانه ی زمانه ی بیداد  !
              زیباییِ زنانه ، ترا آه....می کشید.

در جستجوی عاطفه ی ناب بوده است .
در جستجوی خاطره ی آب وُ آفتاب.
با "نوزده"، ترانه ی پَرپَر،به سینه اش.

بیدار، از کنارِ سپیدارها گذشت.
با دستی از سپیده وُ با چشمی از بهار-
سرشار، با سپید ترین آرزو نشست.

دنیا درون ِچشمه ی جانش شکفته بود.
حتا برای تازه ترین آرزوی آب
شعری به روشنایی ِ یک عشق، گفته بود.

جانی، شکفته داشت.
یعنی: برای هرتپش ِشاد وُ مهربان
شعری نگفته داشت.


یک شب که آسمان ِ سحرگاهی
باچشم ِ سوگوار
گُل را به سوی عاطفه ی ماه، می کشید
سر را به روی سینه ی سردش نهاد وُ گفت:

ریحانه ی زمانه ی بیداد !
زیبایی ِ زنانه، ترا آه...می کشید.

Reza.maghsadi1@gmail.com

Aucun commentaire:

Enregistrer un commentaire